Jan Bernards
- Volledige naam: Johannes Antonius
- Geboren: 22 november 1924 (Alkmaar)
- Overleden: 25 juli 2013 (Malden)
- Benoeming: 1967 (lector), 1980 (hoogleraar)
- Emeritaat: 1988
Loopbaan Jan Bernards
1950 UvA
Tijdens zijn studie Geneeskunde was Jan Bernards student-assistent en kandidaat-assistent op het Fysiologisch Laboratorium van de Universiteit van Amsterdam (1950-1955). Van hieruit schreef hij zijn eerste twee publicaties in de Acta Physiologica et Pharmacologica Neerlandica
1955 Katholieke Universiteit Nijmegen
In 1955 werd hij benoemd tot wetenschappelijk medewerker aan het Fysiologisch Laboratorium van de medische faculteit van de Radboud Universiteit Nijmegen (hoofd: prof. dr. G.P.M. Horsten). Drie jaar later volgde zijn promotie, waarna hij in de vakanties coassistentschappen had in het Radboudumc. In 1963 deed hij zijn artsexamen. Het was het jaar waarin prof. dr. F. Kreuzer, naast prof. dr. Horsten, werd aangesteld als full time hoogleraar. Hierop werd de afdeling gesplitst en Bernards voegde zich bij de groep van Kreuzer. De werkgroepen van Kreuzer (zuurstoftransport) en van Bernards (neurale regulering van ademhaling) waren ondergebracht bij de Landelijk Werkgroep Gastransport van FUNGO. Bernards verkreeg voor zijn onderzoek diverse subsidies van FUNGO (TNO), waaruit 9 promoties voortvloeiden. In 1967 werd Bernards bevorderd tot lector.
Bernards nam een groot deel van het onderwijs voor zijn rekening, waaronder de hormonale en neurale regulaties van de orgaansystemen van het lichaam. Zijn belangstelling voor het onderwijs leidde tot zijn benoeming in verschillende commissies. Zo was hij nauw betrokken bij de curriculumherzieningen van 1972 en 1982. Ook buiten Nederland gaf hij onderwijs. Zo ging hij vijf keer voor vier tot zes weken naar Tanzania. Daar gaf hij post graduate onderwijs in de pathofysiologie aan jonge artsen in opleiding. Hij was ook drie weken in Djakarta om het preklinisch onderwijs aan de nog jonge medische faculteit van de katholieke Atma Jaya Universiteit van Indonesië te evalueren. Na zijn emeritaat was hij een halfjaar gasthoogleraar aan de medische faculteit van de Arabian Gulf University in Bahrein.
In 1974 verscheen bij Uitgeverij Oosthoek het leerboek Fysiologie van de mens van Bernards en Bouman (zesde druk 1994). Dit boek (‘B & B’) werd in de loop der jaren een begrip en werd als inleiding op de medische studie bestudeerd, maar vooral binnen de paramedische opleidingen. Het boek Medische fysiologie (2002, Bohn, Stafleu, Van Loghum) volgde deze uitgave op. Bernards was ook als lid van de redactie en medeauteur betrokken bij het leerboek Pathofysiologie van de mens (1982, Wetenschappelijke uitgeverij Bunge).
Nevenactiviteiten
- Lid van de facultaire onderwijscommissie (curriculumherziening 1972).
- Voorzitter van de onderwijscommissie.
- Voorzitter van een curriculumcommissie (curriculumherziening 1982).
- Voorzitter van de club van emeriti van de faculteit der Medische Wetenschappen.
Leeropdracht
Humane Fysiologie, in het bijzonder voor de tandheelkundeOpleiding
1936-1939 | Middelbare school (ULO-onderwijs, R.K. St. Jozefschool voor ULO, Alkmaar) |
1945-1947 | Middelbare school (Petrus Canisius Lyceum, Alkmaar) |
1947-1955 | Universiteit (Geneeskunde, Universiteit van Amsterdam) |
1958 | Promotie (Katholieke Universiteit Nijmegen) Promotor: prof. dr. G.P.M. Horsten Titel proefschrift: Veranderingen in de bloedsomloop bij de oculo-circulatoire reflex van Aschner-Dagnini |